indignere
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
sg. pres. subj. 2nd
Examples
Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...myrteta coronant. venerat huc Dryope fatorum nescia, quoque indignere magis, nymphis latura coronas, inque sinu puerum, qui nondum..."Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...adultera cara; ipse timor pretium corpore maius habet. indignere licet, iuvat inconcessa voluptas; sola placet, 'timeo!' dicere siqua..."
