dedignatas
Dictionary entries
- Entry →dedigno, dedignare, dedignavi, dedignatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
acc. pl. perf. pass. part. - Entry →dedignor, dedignari, dedignatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
acc. pl. perf. part.
Examples

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...manu sic blanda profatur: 'quem tibi coniugio tot dedignata dicavi, nympha, procos, en Haemonia puer adpulit alno, clarus..."- P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...petam conubia supplex, quos ego sim totiens iam dedignata maritos? Iliacas igitur classis atque ultima Teucrum iussa sequar..." - P
Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...damna pudore tuli. Hanc etiam non est mea dedignata puella molliter admota sollicitare manu; sed postquam nullas consurgere..."
