dedignata
Dictionary entries
- Entry →dedigno, dedignare, dedignavi, dedignatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
abl. sg. perf. pass. part.acc. pl. perf. pass. part.nom. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part. - Entry →dedignor, dedignari, dedignatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
abl. sg. perf. part.acc. pl. perf. part.nom. sg. perf. part.nom. pl. perf. part.voc. sg. perf. part.voc. pl. perf. part.
Examples

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...manu sic blanda profatur: 'quem tibi coniugio tot dedignata dicavi, nympha, procos, en Haemonia puer adpulit alno, clarus..."Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...petam conubia supplex, quos ego sim totiens iam dedignata maritos? Iliacas igitur classis atque ultima Teucrum iussa sequar..."Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...damna pudore tuli. Hanc etiam non est mea dedignata puella molliter admota sollicitare manu; sed postquam nullas consurgere..."
