consolandus
Dictionary entries
- Entry →consolor, consolari, consolatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
console, (be source of) comfort/solace; soothe; alleviate/allay/assuage (grief);
nom. sg. fut. part. - Entry →consolo, consolare, consolavi, consolatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
console, cheer, comfort; (PASS) console oneself, take comfort;
nom. sg. fut. pass. part.
Examples
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...homo miser? perdidi me simulque operam Chrysali. PI. Consolandus hic mist, ibo ad eum. Mnesiloche, quid..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...laetitia, alii cum spe recesserunt: multis gratulandum, nemo consolandus fuit. Nec ideo segnius iuvenes nostros exhortatus es, senatum..."
