vitiature
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
- L
Liber X
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...illi vis sua est: quid cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit cruditas facta est? Cogita quas clades..." - P
Metamorphoses XV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Hypanis de montibus ortus, qui fuerat dulcis, salibus vitiatur amaris? 'Fluctibus ambitae fuerant Antissa Pharosque et Phoenissa Tyros..."
