vitiature
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
Liber X
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...illi vis sua est: quid cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit cruditas facta est? Cogita quas clades..."Metamorphoses XV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Hypanis de montibus ortus, qui fuerat dulcis, salibus vitiatur amaris? 'Fluctibus ambitae fuerant Antissa Pharosque et Phoenissa Tyros..."