vitio
vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | vitio | vitiamus |
| 2 | vitias | vitiatis |
| 3 | vitiat | vitiant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | vitiare |
| active | perfect | vitiavisse |
| passive | present | vitiari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | vitia | vitiate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | vitiato | vitiatote |
| 3 | vitiato | vitianto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | vitiare | vitiamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | vitiator | — |
| 3 | vitiator | vitiantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitiatus | vitiati |
| Gen. | vitiati | vitiatorum |
| Dat. | vitiato | — |
| Acc. | vitiatum | vitiatos |
| Voc. | vitiate | vitiati |
| Abl. | vitiato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitiata | vitiatae |
| Gen. | vitiatae | vitiatarum |
| Dat. | vitiatae | — |
| Acc. | vitiatam | vitiatas |
| Voc. | vitiata | vitiatae |
| Abl. | vitiata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitiatum | vitiata |
| Gen. | vitiati | vitiatorum |
| Dat. | vitiato | — |
| Acc. | vitiatum | vitiata |
| Voc. | vitiatum | vitiata |
| Abl. | vitiato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitiandus | — |
| Gen. | vitiandi | — |
| Dat. | vitiando | — |
| Acc. | vitiandum | — |
| Voc. | vitiande | — |
| Abl. | vitiando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitianda | — |
| Gen. | vitiandae | — |
| Dat. | vitiandae | — |
| Acc. | vitiandam | — |
| Voc. | vitianda | — |
| Abl. | vitianda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vitiandum | — |
| Gen. | vitiandi | — |
| Dat. | vitiando | — |
| Acc. | vitiandum | — |
| Voc. | vitiandum | — |
| Abl. | vitiando | — |
Supines
accusative: vitiatum; ablative: vitiatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...Religio inde iniecta de dictatore et, cum augures vitio creatum videri dixissent, dictator magisterque equitum se magistratu abdicarunt..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...morbosum" quodve "vitiosum" recte diceretur quantumque "morbus" a "vitio" differret. Caelius Sabinus in libro, quem de edicto aedilium..." - M
Liber VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...humilia infra dignitatem rerum aut ordinis. In quo vitio cavendo non mediocriter errare quidam solent, qui omnia quae..." - Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...titulos admittis inanis, stas animo et purum est vitio tibi cum tumidum est cor? siquis lectica nitidam gestare..." - M
Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tractavit Catonem! cuius naturam summe admiratus non ipsius vitio sed Stoicae sectae quibusdam in rebus factam duriorem videri..." - M
Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...futura pro nobis, verum id accidere sine adversarii vitio non potest. Quaedam etiam velut laudamus, ut Cicero..." - A
Capitula
Aulus Gellius
"...LIBRI OCTAVI I. "Hesterna noctu" rectene an cum vitio dicatur et quaenam super istis verbis grammatica traditio..." - L
Libri XVII-XVIII
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...exhortaretur illos, si quis inpelleret. Sed aliquid praecipientium vitio peccatur, qui nos docent disputare, nonvivere, aliquid discentium..."
