vitiato
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
abl. sg. perf. pass. part.abl. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.sg. fut. act. imp. 2ndsg. fut. act. imp. 3rd
Examples
Liber XIX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...temperans, ingenium quoque siccum ac sobrium est: illo vitiato hoc quoque adflatur. Non vides, si animus elanguit, trahi..."Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...humo, cruor emicat alte, non aliter quam cum vitiato fistula plumbo scinditur et tenui stridente foramine longas eiaculatur..."Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...neque dente petit bos—, sed mala tollet anum vitiato melle cicuta. ne longum faciam: seu me tranquilla senectus..."
