vitiantur
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
pl. pres. pass. ind. 3rd
Examples
Liber XII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...haec, Flacce, toreumata furem, Et nimium calidis non vitiantur aquis. Quid, quod securo potat conviva ministro, Et casum..."- P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...languor habet: silvisque agrisque viisque corpora foeda iacent, vitiantur odoribus aurae. mira loquar: non illa canes avidaeque volucres..."
