vitiantur
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
pl. pres. pass. ind. 3rd
Examples
Liber XII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...haec, Flacce, toreumata furem, Et nimium calidis non vitiantur aquis. Quid, quod securo potat conviva ministro, Et casum..."Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...languor habet: silvisque agrisque viisque corpora foeda iacent, vitiantur odoribus aurae. mira loquar: non illa canes avidaeque volucres..."
