vindicet
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
sg. pres. act. subj. 3rd
Examples
Liber XIX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...ipsius Chrysippi exemplo sibi quisque se vindicet et ista tot animalia quot mundus ipse non potest capere derideat..."Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...illud fortuna exornet muneribus suis, licet tueatur ac vindicet, inpunitum est, quoniam sceleris in scelere supplicium..."Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...nomine et vitiis quorundam bona eius corrumpentium invisam vindicet sibi ac velut rebus repetitis in corpus eloquentiae adducat..."Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...poenas: et si non cupido lucis, certe patientia vindicet te reliqua mea aetate; nam frustra mala omnia..."Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...libidinum impetu et a formidinum terrore vindicet et ipsius fortunae modice ferre doceat iniurias et omnis monstret vias..."Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...medioque e vulnere saxi exsiluisse fretum, quo pignore vindicet urbem; at sibi dat clipeum, dat acutae cuspidis hastam..."Metamorphoses II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...poenas sontibus inpono, sic est mea magna potestas! vindicet antiquam faciem vultusque ferinos detrahat, Argolica quod in ante..."