vindicantem
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
acc. sg. pres. act. part.
Examples
ad Polybium
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...maestum sed etiam attonitum corpus Drusi sui sibi vindicantem ad morem Romani luctus redegit iudicavitque non militandi tantum..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...huius vindiciis cesserit condicionem filiae quaerendam esse. Me vindicantem sponsam in libertatem vita citius deseret quam fides.' Concitata..."