vindicantem
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
acc. sg. pres. act. part.
Examples
- L
ad Polybium
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...maestum sed etiam attonitum corpus Drusi sui sibi vindicantem ad morem Romani luctus redegit iudicavitque non militandi tantum..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...huius vindiciis cesserit condicionem filiae quaerendam esse. Me vindicantem sponsam in libertatem vita citius deseret quam fides.' Concitata..."