suppeditavere
Dictionary entries
- Entry →suppedito, suppeditare, suppeditavi, suppeditatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
be/make available when/as required, supply with/needs (of);
pl. perf. act. ind. 3rd
Examples
- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...culmen operi destinatae erant, vix in fundamenta suppeditavere. Eo magis Fabio, praeterquam quod antiquior est, crediderim quadraginta..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...illi, quamquam ad omne facinus durato, verba ultra suppeditavere quam ut sacramentum recitaret: iuravere qui aderant pro imperio..."