suppeditavere
Dictionary entries
- Entry →suppedito, suppeditare, suppeditavi, suppeditatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
be/make available when/as required, supply with/needs (of);
pl. perf. act. ind. 3rd
Examples
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...culmen operi destinatae erant, vix in fundamenta suppeditavere. Eo magis Fabio, praeterquam quod antiquior est, crediderim quadraginta..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...illi, quamquam ad omne facinus durato, verba ultra suppeditavere quam ut sacramentum recitaret: iuravere qui aderant pro imperio..."