suppedito, suppeditare, suppeditavi, suppeditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

be/make available when/as required, supply with/needs (of);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1suppeditosuppeditamus
2suppeditassuppeditatis
3suppeditatsuppeditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsuppeditare
activeperfectsuppeditavisse
passivepresentsuppeditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
suppedita
suppeditate
future
PersonSingularPlural
2
suppeditato
suppeditatote
3
suppeditato
suppeditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
suppeditare
suppeditamini
future
PersonSingularPlural
2
suppeditator
—
3
suppeditator
suppeditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
suppeditatus
suppeditati
Gen.
suppeditati
suppeditatorum
Dat.
suppeditato
—
Acc.
suppeditatum
suppeditatos
Voc.
suppeditate
suppeditati
Abl.
suppeditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
suppeditata
suppeditatae
Gen.
suppeditatae
suppeditatarum
Dat.
suppeditatae
—
Acc.
suppeditatam
suppeditatas
Voc.
suppeditata
suppeditatae
Abl.
suppeditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
suppeditatum
suppeditata
Gen.
suppeditati
suppeditatorum
Dat.
suppeditato
—
Acc.
suppeditatum
suppeditata
Voc.
suppeditatum
suppeditata
Abl.
suppeditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
suppeditandus
—
Gen.
suppeditandi
—
Dat.
suppeditando
—
Acc.
suppeditandum
—
Voc.
suppeditande
—
Abl.
suppeditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
suppeditanda
—
Gen.
suppeditandae
—
Dat.
suppeditandae
—
Acc.
suppeditandam
—
Voc.
suppeditanda
—
Abl.
suppeditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
suppeditandum
—
Gen.
suppeditandi
—
Dat.
suppeditando
—
Acc.
suppeditandum
—
Voc.
suppeditandum
—
Abl.
suppeditando
—

Supines

accusative: suppeditatum; ablative: suppeditatu

Examples

No examples found.