repugnatum
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
Liber XIX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...nobis nec in usu erat, nomini quoque repugnatum est. Aptissimum tamen videtur mihi quo Cicero usus est: 'cavillationes..."Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...refertos agros, ditis dominos in praedam aut, si repugnatum foret, ad exitium destinabant, obnoxiis ducibus et prohibere..."
