repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | repugno | repugnamus |
| 2 | repugnas | repugnatis |
| 3 | repugnat | repugnant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | repugnare |
| active | perfect | repugnavisse |
| passive | present | repugnari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | repugna | repugnate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | repugnato | repugnatote |
| 3 | repugnato | repugnanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | repugnare | repugnamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | repugnator | — |
| 3 | repugnator | repugnantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnatus | repugnati |
| Gen. | repugnati | repugnatorum |
| Dat. | repugnato | — |
| Acc. | repugnatum | repugnatos |
| Voc. | repugnate | repugnati |
| Abl. | repugnato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnata | repugnatae |
| Gen. | repugnatae | repugnatarum |
| Dat. | repugnatae | — |
| Acc. | repugnatam | repugnatas |
| Voc. | repugnata | repugnatae |
| Abl. | repugnata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnatum | repugnata |
| Gen. | repugnati | repugnatorum |
| Dat. | repugnato | — |
| Acc. | repugnatum | repugnata |
| Voc. | repugnatum | repugnata |
| Abl. | repugnato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnandus | — |
| Gen. | repugnandi | — |
| Dat. | repugnando | — |
| Acc. | repugnandum | — |
| Voc. | repugnande | — |
| Abl. | repugnando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnanda | — |
| Gen. | repugnandae | — |
| Dat. | repugnandae | — |
| Acc. | repugnandam | — |
| Voc. | repugnanda | — |
| Abl. | repugnanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnandum | — |
| Gen. | repugnandi | — |
| Dat. | repugnando | — |
| Acc. | repugnandum | — |
| Voc. | repugnandum | — |
| Abl. | repugnando | — |
Supines
accusative: repugnatum; ablative: repugnatu
Examples
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...eloquentiae dicit. XLV. Quapropter ne illis quidem nimium repugno qui dandum putant nonnihil esse temporibus atque auribus nitidius..."Liber Secundus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...parabiles esse docuit. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. negat enim tenuissimo victu..."Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...eloquentiam fuisse; ne illi quidem parti sermonis eius repugno, si comminus fatetur pluris formas dicendi etiam isdem saeculis..."
