repugnaret
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...compertum est ut, cum historiae cuidam tamquam vanae repugnaret, ipsius proferretur liber qui eam continebat. XXI. Quod evenit..." - M
XV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...potest. timuerat infelix, ne remedio suo sic repugnaret pauper, ut magis amaret, ne iuvenis in omni genere animi..." - G
Liber V
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...fama dignitate certantis, tam pertinaciter praesertim in senatu repugnaret, alioqui maiorem invidiam quam proxime passurus. Erat sane prius..."