repugnaret
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...compertum est ut, cum historiae cuidam tamquam vanae repugnaret, ipsius proferretur liber qui eam continebat. XXI. Quod evenit..."XV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...potest. timuerat infelix, ne remedio suo sic repugnaret pauper, ut magis amaret, ne iuvenis in omni genere animi..."Liber V
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...fama dignitate certantis, tam pertinaciter praesertim in senatu repugnaret, alioqui maiorem invidiam quam proxime passurus. Erat sane prius..."