pugnaturus
Dictionary entries
- Entry →pugno, pugnare, pugnavi, pugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Field:
- Military
fight; dispute; [pugnatum est => the battle raged];
nom. sg. fut. act. part.
Examples
IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...munus parabatur, sub tempus ipsum, quo pugnaturus erat divitis filius. pactus est cum munerario pauper adulescens, ut vicariis..."Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...intermisso die, cum omnibus copiis equitum leuisque armaturae pugnaturus rex esset, nocte caetratos, quos peltas uocant, loco opportuno..."Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...ducit. Masinissa fiducia maxime loci, quo multo aequiore pugnaturus erat, et ipse dirigit suos. atrox proelium..."Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...animaduertit, omnia de industria in eum diem quo pugnaturus erat mutauit. tesseram uesperi per castra dedit ut ante..."