pugnaturus
Dictionary entries
- Entry →pugno, pugnare, pugnavi, pugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Field:
- Military
fight; dispute; [pugnatum est => the battle raged];
nom. sg. fut. act. part.
Examples
- M
IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...munus parabatur, sub tempus ipsum, quo pugnaturus erat divitis filius. pactus est cum munerario pauper adulescens, ut vicariis..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...intermisso die, cum omnibus copiis equitum leuisque armaturae pugnaturus rex esset, nocte caetratos, quos peltas uocant, loco opportuno..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...ducit. Masinissa fiducia maxime loci, quo multo aequiore pugnaturus erat, et ipse dirigit suos. atrox proelium..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...animaduertit, omnia de industria in eum diem quo pugnaturus erat mutauit. tesseram uesperi per castra dedit ut ante..."