pugno, pugnare, pugnavi, pugnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Field:
Military

fight; dispute; [pugnatum est => the battle raged];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1pugnopugnamus
2pugnaspugnatis
3pugnatpugnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpugnare
activeperfectpugnavisse
passivepresentpugnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
pugna
pugnate
future
PersonSingularPlural
2
pugnato
pugnatote
3
pugnato
pugnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
pugnare
pugnamini
future
PersonSingularPlural
2
pugnator
—
3
pugnator
pugnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
pugnatus
pugnati
Gen.
pugnati
pugnatorum
Dat.
pugnato
—
Acc.
pugnatum
pugnatos
Voc.
pugnate
pugnati
Abl.
pugnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
pugnata
pugnatae
Gen.
pugnatae
pugnatarum
Dat.
pugnatae
—
Acc.
pugnatam
pugnatas
Voc.
pugnata
pugnatae
Abl.
pugnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
pugnatum
pugnata
Gen.
pugnati
pugnatorum
Dat.
pugnato
—
Acc.
pugnatum
pugnata
Voc.
pugnatum
pugnata
Abl.
pugnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
pugnandus
—
Gen.
pugnandi
—
Dat.
pugnando
—
Acc.
pugnandum
—
Voc.
pugnande
—
Abl.
pugnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
pugnanda
—
Gen.
pugnandae
—
Dat.
pugnandae
—
Acc.
pugnandam
—
Voc.
pugnanda
—
Abl.
pugnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
pugnandum
—
Gen.
pugnandi
—
Dat.
pugnando
—
Acc.
pugnandum
—
Voc.
pugnandum
—
Abl.
pugnando
—

Supines

accusative: pugnatum; ablative: pugnatu