pugnaturum
Dictionary entries
- Entry →pugno, pugnare, pugnavi, pugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Field:
- Military
fight; dispute; [pugnatum est => the battle raged];
acc. sg. fut. act. part.acc. sg. fut. act. part.nom. sg. fut. act. part.voc. sg. fut. act. part.
Examples
- A
Liber V
Aulus Gellius
"...Sulpicium tribunum militum ad Alliam adversus Gallos pugnaturum rem divinam dimicandi gratia postridie Idus fecisse; tum exercitum populi..." - T
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...erant, inter quos et Attalus, omnes adprobantes, dum pugnaturum consulem credebant--neque enim ne his cunctationem aperuerat suam..." - T
Liber XXXVII
Titus Livius (Livy)
"...equitibus aduersus sescentos, mille peditibus cum quattuor milibus pugnaturum cerneret, porta egressus haud procul statione hostium, occasionem opperiens..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...manum consereret, respondisse ubi primum hostium agmen conspexisset pugnaturum. cum quaereretur quae causa festinandi esset, 'aut ex hoste..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...subeuntibus in adversum collem ex superiore loco se pugnaturum; deinde admiratio incessit quod nec pugnam inirent..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...longinquam militiam non paterentur Falisci, postero die se pugnaturum edicit. Dictatori ac Romanis, quod detractasset pugnam hostis, animi..."