pugnaturum
Dictionary entries
- Entry →pugno, pugnare, pugnavi, pugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Field:
- Military
fight; dispute; [pugnatum est => the battle raged];
acc. sg. fut. act. part.acc. sg. fut. act. part.nom. sg. fut. act. part.voc. sg. fut. act. part.
Examples
Liber V
Aulus Gellius
"...Sulpicium tribunum militum ad Alliam adversus Gallos pugnaturum rem divinam dimicandi gratia postridie Idus fecisse; tum exercitum populi..."Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...erant, inter quos et Attalus, omnes adprobantes, dum pugnaturum consulem credebant--neque enim ne his cunctationem aperuerat suam..."Liber XXXVII
Titus Livius (Livy)
"...equitibus aduersus sescentos, mille peditibus cum quattuor milibus pugnaturum cerneret, porta egressus haud procul statione hostium, occasionem opperiens..."Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...manum consereret, respondisse ubi primum hostium agmen conspexisset pugnaturum. cum quaereretur quae causa festinandi esset, 'aut ex hoste..."Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...subeuntibus in adversum collem ex superiore loco se pugnaturum; deinde admiratio incessit quod nec pugnam inirent..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...longinquam militiam non paterentur Falisci, postero die se pugnaturum edicit. Dictatori ac Romanis, quod detractasset pugnam hostis, animi..."