paenitens
Dictionary entries
- Entry →paeniteo, paenitere, paenitui, -:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
displease; (cause to) regret; repent, be sorry; [me paenitet => I am sorry];; it displeases, makes angry, offends, dissatisfies, makes sorry;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
Heauton Timorumenos
Publius Terentius Afer (Terence)
"...Antiphilam conpulit durus pater animique sese angebat facti paenitens. mox ut reversust, clam patrem devortitur ad Clitiphonem..."Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Tiberiana prospiceret domo inter epulas. Non multo post paenitens facti et in alios culpam conferens, vocata contione iuravit..."
