paeniteo, paenitere, paenitui, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

displease; (cause to) regret; repent, be sorry; [me paenitet => I am sorry];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1paeniteopaenitemus
2paenitespaenitetis
3paenitetpaenitent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpaenitere
activeperfectpaenituisse
passivepresentpaeniteri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
paenite
paenitete
future
PersonSingularPlural
2
paeniteto
paenitetote
3
paeniteto
paenitento

passive

present
PersonSingularPlural
2
paenitere
paenitemini
future
PersonSingularPlural
2
paenitetor
—
3
paenitetor
paenitentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
paenitentia
Acc.
paenitens
paenitentia
Voc.—
paenitentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
paenitendus
—
Gen.
paenitendi
—
Dat.
paenitendo
—
Acc.
paenitendum
—
Voc.
paenitende
—
Abl.
paenitendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
paenitenda
—
Gen.
paenitendae
—
Dat.
paenitendae
—
Acc.
paenitendam
—
Voc.
paenitenda
—
Abl.
paenitenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
paenitendum
—
Gen.
paenitendi
—
Dat.
paenitendo
—
Acc.
paenitendum
—
Voc.
paenitendum
—
Abl.
paenitendo
—

Examples

No examples found.