ornatius
Dictionary entries
- Entry →ornatus, ornata -um, ornatior -or -us, ornatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
well equipped/endowed, richly adorned, ornate; distinguished, honored;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
Liber XIII
Aulus Gellius
"...manubiis"? Nihil profecto istiusmodi. XXV. Nam neque ornatius fit additis manubiis neque exaggeratius modulatiusve; sed aliud omnino "praeda..."ad Helviam
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...potest. Mundus hic, quo nihil neque maius neque ornatius rerum natura genuit, animus contemplator admiratorque mundi, pars eius..."Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...lenius alia concitatius, alia sublimius alia pugnacius, alia ornatius alia gracilius esse dicenda: CXXXI. gravibus, sublimibus, ornatis longas..."Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quia narratio brevis esse debet, fusius et ornatius res posset exponi, quod fit vel invidiae gratia vel miserationis..."Liber Quintus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...illud ipsum, quod studet, facere possit ornatius. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte..."