ornatius
Dictionary entries
- Entry →ornatus, ornata -um, ornatior -or -us, ornatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
well equipped/endowed, richly adorned, ornate; distinguished, honored;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
- A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...manubiis"? Nihil profecto istiusmodi. XXV. Nam neque ornatius fit additis manubiis neque exaggeratius modulatiusve; sed aliud omnino "praeda..." - L
ad Helviam
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...potest. Mundus hic, quo nihil neque maius neque ornatius rerum natura genuit, animus contemplator admiratorque mundi, pars eius..." - M
Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...lenius alia concitatius, alia sublimius alia pugnacius, alia ornatius alia gracilius esse dicenda: CXXXI. gravibus, sublimibus, ornatis longas..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quia narratio brevis esse debet, fusius et ornatius res posset exponi, quod fit vel invidiae gratia vel miserationis..." - M
Liber Quintus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...illud ipsum, quod studet, facere possit ornatius. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte..."