ornatus, ornata -um, ornatior -or -us, ornatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Lesser

well equipped/endowed, richly adorned, ornate; distinguished, honored;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ornatus
ornati
Gen.
ornati
ornatorum
Dat.
ornato
—
Acc.
ornatum
ornatos
Voc.
ornate
ornati
Abl.
ornato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ornata
ornatae
Gen.
ornatae
ornatarum
Dat.
ornatae
—
Acc.
ornatam
ornatas
Voc.
ornata
ornatae
Abl.
ornata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ornatum
ornata
Gen.
ornati
ornatorum
Dat.
ornato
—
Acc.
ornatum
ornata
Voc.
ornatum
ornata
Abl.
ornato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ornatius
ornatiora
Gen.
ornatioris
—
Acc.
ornatius
ornatiora
Voc.
ornatius
ornatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ornatissimus
ornatissimi
Gen.
ornatissimi
ornatissimorum
Dat.
ornatissimo
—
Acc.
ornatissimum
ornatissimos
Voc.
ornatissime
ornatissimi
Abl.
ornatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ornatissima
ornatissimae
Gen.
ornatissimae
ornatissimarum
Dat.
ornatissimae
—
Acc.
ornatissimam
ornatissimas
Voc.
ornatissima
ornatissimae
Abl.
ornatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ornatissimum
ornatissima
Gen.
ornatissimi
ornatissimorum
Dat.
ornatissimo
—
Acc.
ornatissimum
ornatissima
Voc.
ornatissimum
ornatissima
Abl.
ornatissimo
—