oportuerat
Dictionary entries
- Entry →oporteo, oportere, oportui, oportuitus:
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
require (to be done), order;; it is right/proper/necessary; it is becoming; it behooves; ought;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Examples
- A
Liber IV
Aulus Gellius
"...purgaverant aut aliter eam rem, quam oportuerat, procuraverant. Sed porcam et hostias quasdam "praecidaneas", sicuti dixi, appellari volgo..." - M
XIX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...omnes, et post tam prodigiosas rerum sermonumque novitates oportuerat hoc esse novissimum de malis infelicissimae domus, quod occidi..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...uehi cum patre, sibi ipsos similis destinantis triumphos, oportuerat. paucis post diebus data a M. Antonio tribuno plebis..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...neque enim rerum a Caecina gestarum ordinem interrumpi oportuerat) repetam. cohortes Batavorum, quas bello Neronis a quarta decima..."