oportuerat
Dictionary entries
- Entry →oporteo, oportere, oportui, oportuitus:
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
require (to be done), order;; it is right/proper/necessary; it is becoming; it behooves; ought;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Examples
Liber IV
Aulus Gellius
"...purgaverant aut aliter eam rem, quam oportuerat, procuraverant. Sed porcam et hostias quasdam "praecidaneas", sicuti dixi, appellari volgo..."XIX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...omnes, et post tam prodigiosas rerum sermonumque novitates oportuerat hoc esse novissimum de malis infelicissimae domus, quod occidi..."Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...uehi cum patre, sibi ipsos similis destinantis triumphos, oportuerat. paucis post diebus data a M. Antonio tribuno plebis..."Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...neque enim rerum a Caecina gestarum ordinem interrumpi oportuerat) repetam. cohortes Batavorum, quas bello Neronis a quarta decima..."