oporteo, oportere, oportui, oportuitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

require (to be done), order;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1oporteooportemus
2oportesoportetis
3oportetoportent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoportere
activeperfectoportuisse
passivepresentoporteri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
oporte
oportete
future
PersonSingularPlural
2
oporteto
oportetote
3
oporteto
oportento

passive

present
PersonSingularPlural
2
oportere
oportemini
future
PersonSingularPlural
2
oportetor
—
3
oportetor
oportentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
oportuitus
oportuiti
Gen.
oportuiti
oportuitorum
Dat.
oportuito
—
Acc.
oportuitum
oportuitos
Voc.
oportuite
oportuiti
Abl.
oportuito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
oportuita
oportuitae
Gen.
oportuitae
oportuitarum
Dat.
oportuitae
—
Acc.
oportuitam
oportuitas
Voc.
oportuita
oportuitae
Abl.
oportuita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
oportuitum
oportuita
Gen.
oportuiti
oportuitorum
Dat.
oportuito
—
Acc.
oportuitum
oportuita
Voc.
oportuitum
oportuita
Abl.
oportuito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
oportendus
—
Gen.
oportendi
—
Dat.
oportendo
—
Acc.
oportendum
—
Voc.
oportende
—
Abl.
oportendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
oportenda
—
Gen.
oportendae
—
Dat.
oportendae
—
Acc.
oportendam
—
Voc.
oportenda
—
Abl.
oportenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
oportendum
—
Gen.
oportendi
—
Dat.
oportendo
—
Acc.
oportendum
—
Voc.
oportendum
—
Abl.
oportendo
—

Supines

accusative: oportuitum; ablative: oportuitu

Examples

No examples found.