iratu
Dictionary entries
- Entry →iro, irare, iravi, iratus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
get/be/become angry; fly into a rage; be angry at (with DAT); feel resentment;
abl. sg. - Entry →irascor, irasci, iratus sum:
Verb · 3rd conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
get/be/become angry; fly into a rage; be angry at (with DAT); feel resentment;
abl. sg.
Examples
- P
Heauton Timorumenos
Publius Terentius Afer (Terence)
"...nunc nil magis vereor quam nequid in illum iratu' plus satis faxit, pater. CH. illene? (sed reprimam..." - P
Phormio
Publius Terentius Afer (Terence)
"...verbum verbo, par pari ut respondeas, ne te iratu' s s saevidicis dictis protelet. {An.} scio..." - P
Eunuchus
Publius Terentius Afer (Terence)
"...metuit semper quem ipsa nunc capit fructum nequando iratu' tu alio conferas. TH. bene dixti, ac mihi istuc..." - P
Hecyra
Publius Terentius Afer (Terence)
"...iram faciet; sin autem est ob eam rem iratu' gnatus quod peperit uxor clam, id levest: cito..."
