intemperantem
Dictionary entries
- Entry →intemperans, intemperantis (gen.), intemperantior -or -us, intemperantissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
headstrong, lacking self-control; licentious, lewd; extreme, bad-tempered;
acc. sg. (m./f.)
Examples
- T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...tenerent mutuitanti credere. amorem multos inlexe in dispendium: intemperantem, non modestum, iniurium trahere, exhaurire me quod quirem..." - L
Liber VII
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...amici qui mihi vim afferrent et tamquam aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit..."
