intemperans, intemperantis (gen.), intemperantior -or -us, intemperantissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Lesser

headstrong, lacking self-control; licentious, lewd; extreme, bad-tempered;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
intemperantia
Acc.
intemperans
intemperantia
Voc.—
intemperantia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intemperantius
intemperantiora
Gen.
intemperantioris
—
Acc.
intemperantius
intemperantiora
Voc.
intemperantius
intemperantiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intemperantissimus
intemperantissimi
Gen.
intemperantissimi
intemperantissimorum
Dat.
intemperantissimo
—
Acc.
intemperantissimum
intemperantissimos
Voc.
intemperantissime
intemperantissimi
Abl.
intemperantissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intemperantissima
intemperantissimae
Gen.
intemperantissimae
intemperantissimarum
Dat.
intemperantissimae
—
Acc.
intemperantissimam
intemperantissimas
Voc.
intemperantissima
intemperantissimae
Abl.
intemperantissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intemperantissimum
intemperantissima
Gen.
intemperantissimi
intemperantissimorum
Dat.
intemperantissimo
—
Acc.
intemperantissimum
intemperantissima
Voc.
intemperantissimum
intemperantissima
Abl.
intemperantissimo
—