inprobature
Dictionary entries
- Entry →inprobo, inprobare, inprobavi, inprobatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disapprove of, express disapproval of, condemn; reject;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
- L
Liber IX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...homine primum solumque est quo et probatur et inprobatur. Non dubitas an hoc sit bonum; dubitas an solum..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...ubique aliqua, hoc frequentissimum crimen nusquam punitur, ubique inprobatur; neque absoluimus illud, sed cum difficilis esset incertae..."