inpedirent
Dictionary entries
- Entry →inpedio, inpedire, inpedivi, inpeditus:
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Lesser
- Age:
- Medieval
hinder, impede, hamper, obstruct, prevent from (w/ne, quin, or quominus);
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- A
Liber XI
Aulus Gellius
"...exstarent, appellatasque esse a retibus, quod praetereuntes naves inpedirent et quasi inretirent; idcircoque sese arbitrari "retanda" flumina locari..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...ponere et documentum eloquentiae dare uoluit, non triumphum inpedire debuit, quem, si nihil aliud, senatus iustum esse iudicauerat..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...aduersus regem potentissimum, aut tribunos militum dilectum habentis inpedirent, aut prohiberent consulem, quem cuique ordinem adsignari..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...variis undique procellis incerti fluctus prospectum adimere, regimen inpedire; milesque pavidus et casuum maris ignarus dum turbat nautas..."
