inpedio, inpedire, inpedivi, inpeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Lesser
Age:
Medieval

hinder, impede, hamper, obstruct, prevent from (w/ne, quin, or quominus);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inpedioinpedimus
2inpedisinpeditis
3inpeditinpediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinpedire
activeperfectinpedivisse
passivepresentinpediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inpedi
inpedite
future
PersonSingularPlural
2
inpedito
inpeditote
3
inpedito
inpediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inpedire
inpedimini
future
PersonSingularPlural
2
inpeditor
—
3
inpeditor
inpediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inpeditus
inpediti
Gen.
inpediti
inpeditorum
Dat.
inpedito
—
Acc.
inpeditum
inpeditos
Voc.
inpedite
inpediti
Abl.
inpedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inpedita
inpeditae
Gen.
inpeditae
inpeditarum
Dat.
inpeditae
—
Acc.
inpeditam
inpeditas
Voc.
inpedita
inpeditae
Abl.
inpedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inpeditum
inpedita
Gen.
inpediti
inpeditorum
Dat.
inpedito
—
Acc.
inpeditum
inpedita
Voc.
inpeditum
inpedita
Abl.
inpedito
—

Supines

accusative: inpeditum; ablative: inpeditu

Examples

No examples found.