infitiandum
Dictionary entries
- Entry →infitior, infitiari, infitiatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
deny; not confess/acknowledge; withhold; disown; repudiate (claim); contradict;
acc. sg. fut. part.acc. sg. fut. part.nom. sg. fut. part.voc. sg. fut. part.
Examples
- C
Hannibal
Cornelius Nepos
"...populus Romanus omnes gentes virtute superarit, non est infitiandum Hannibalem tanto praestitisse ceteros imperatores prudentia, quanto populus Romanus..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...crescere possit seorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum totum posse extra corpus formamque animalem putribus in glebis..." - T
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...crescere possit sorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum totum posse extra corpus durare genique. quare, corpus..."
