infitiandum
Dictionary entries
- Entry →infitior, infitiari, infitiatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
deny; not confess/acknowledge; withhold; disown; repudiate (claim); contradict;
acc. sg. fut. part.acc. sg. fut. part.nom. sg. fut. part.voc. sg. fut. part.
Examples
Hannibal
Cornelius Nepos
"...populus Romanus omnes gentes virtute superarit, non est infitiandum Hannibalem tanto praestitisse ceteros imperatores prudentia, quanto populus Romanus..."Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...crescere possit seorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum totum posse extra corpus formamque animalem putribus in glebis..."Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...crescere possit sorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum totum posse extra corpus durare genique. quare, corpus..."
