indignanda
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
abl. sg. fut. part.acc. pl. fut. part.nom. sg. fut. part.nom. pl. fut. part.voc. sg. fut. part.voc. pl. fut. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...undas perque hiemes, Bellona, tibi. nec vellera tantum indignanda manent propiorque ex virgine rapta ille dolor, sed--nulla..."- P
Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...haec vilisque vetusque vestis erat, lecto non indignanda saligno. adcubuere dei. mensam succincta tremensque ponit anus, mensae..."
