indignabere
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
sg. fut. ind. 2nd
Examples
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...exortus ut aetherius sol. tu vero dubitabis et indignabere obire? mortua cui vita est prope iam vivo atque..."Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...fortuna potentem fecerit, a tanto non indignabere vinci: namque mihi genitor Megareus Onchestius, illi est Neptunus avus, pronepos..."
