imperaturus
Dictionary entries
- Entry →impero, imperare, imperavi, imperatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
order, command, levy; rule (over) (w/DAT);
nom. sg. fut. act. part.
Examples
Liber IV
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...auxilium petant: hoc se Ubiis imperaturus. Legati haec se ad suos relaturos dixerunt et re deliberata post diem..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...regnantur, certa dominorum domus et ceteri servi, sed imperaturus es hominibus qui, nec totam servitutem pati possunt..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...coniunctissimum existimes, quem optimum, quem diis simillimum inveneris? Imperaturus omnibus, eligi debet ex omnibus. Non enim servulis tuis..."