imperaturus
Dictionary entries
- Entry →impero, imperare, imperavi, imperatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
order, command, levy; rule (over) (w/DAT);
nom. sg. fut. act. part.
Examples
- G
Liber IV
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...auxilium petant: hoc se Ubiis imperaturus. Legati haec se ad suos relaturos dixerunt et re deliberata post diem..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...regnantur, certa dominorum domus et ceteri servi, sed imperaturus es hominibus qui, nec totam servitutem pati possunt..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...coniunctissimum existimes, quem optimum, quem diis simillimum inveneris? Imperaturus omnibus, eligi debet ex omnibus. Non enim servulis tuis..."