impero, imperare, imperavi, imperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

order, command, levy; rule (over) (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1imperoimperamus
2imperasimperatis
3imperatimperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimperare
activeperfectimperavisse
passivepresentimperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
impera
imperate
future
PersonSingularPlural
2
imperato
imperatote
3
imperato
imperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
imperare
imperamini
future
PersonSingularPlural
2
imperator
—
3
imperator
imperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
imperatus
imperati
Gen.
imperati
imperatorum
Dat.
imperato
—
Acc.
imperatum
imperatos
Voc.
imperate
imperati
Abl.
imperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
imperata
imperatae
Gen.
imperatae
imperatarum
Dat.
imperatae
—
Acc.
imperatam
imperatas
Voc.
imperata
imperatae
Abl.
imperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
imperatum
imperata
Gen.
imperati
imperatorum
Dat.
imperato
—
Acc.
imperatum
imperata
Voc.
imperatum
imperata
Abl.
imperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
imperandus
—
Gen.
imperandi
—
Dat.
imperando
—
Acc.
imperandum
—
Voc.
imperande
—
Abl.
imperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
imperanda
—
Gen.
imperandae
—
Dat.
imperandae
—
Acc.
imperandam
—
Voc.
imperanda
—
Abl.
imperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
imperandum
—
Gen.
imperandi
—
Dat.
imperando
—
Acc.
imperandum
—
Voc.
imperandum
—
Abl.
imperando
—

Supines

accusative: imperatum; ablative: imperatu