frustratis
Dictionary entries
- Entry →frustro, frustrare, frustravi, frustratus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
abl. pl. perf. pass. part.dat. pl. perf. pass. part.pl. pres. act. ind. 2nd - Entry →frustror, frustrari, frustratus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
abl. pl. perf. part.dat. pl. perf. part.
Examples
X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...timet, ne hoc perdat! vana ergo sapientes persuasione frustrati, qui constare homines et perfici corporis elementis animaeque dixerunt..."Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Fabatus eques Romanus; qui appellato principe instantem damnationem frustrati, mox Neronem circa summa scelera distentum quasi minores evasere..."
