frustramini
Dictionary entries
- Entry →frustro, frustrare, frustravi, frustratus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
pl. pres. pass. imp. 2ndpl. pres. pass. ind. 2nd - Entry →frustror, frustrari, frustratus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
pl. pres. imp. 2ndpl. pres. ind. 2nd - Entry →frustramen, frustraminis:
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
deception;
dat. sg.loc. sg.
Examples
Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...Meum peto. multos me hoc pacto iam dies frustramini. molestus si sum, reddite argentum: abiero. responsiones omnes..."Liber IV
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...signis maxima parvis ac nos in fraudem induimus frustraminis ipsi. Fit quoque ut inter dum non suppeditetur imago..."
