frustrabor
Dictionary entries
- Entry →frustro, frustrare, frustravi, frustratus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
sg. fut. pass. ind. 1st - Entry →frustror, frustrari, frustratus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
sg. fut. ind. 1st
Examples
- T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...homines iuvare velint, iniqua loca sunt. Itaque non frustrabor ego vos castra hic relinquendo, in quae infecta victoria..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...Tarquinios spe auxilii, quod nullum in me est, frustrabor. Alium hinc, seu bello opus est seu quiete, exsilio..."
