frustrabor
Dictionary entries
- Entry →frustro, frustrare, frustravi, frustratus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
sg. fut. pass. ind. 1st - Entry →frustror, frustrari, frustratus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disappoint, frustrate, deceive (w/false hope); escape/elude; baffle/evade; fail;; reject; delay; rob/defraud/cheat; pretend; refute (argument); corrupt/falsify;
sg. fut. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...Tarquinios spe auxilii, quod nullum in me est, frustrabor. Alium hinc, seu bello opus est seu quiete, exsilio..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...homines iuvare velint, iniqua loca sunt. Itaque non frustrabor ego vos castra hic relinquendo, in quae infecta victoria..."
