emanare
Dictionary entries
- Entry →emano, emanare, emanavi, emanatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
flow out; arise, emanate from, become known;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Examples
Liber V
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...quod euocauit absumat: ob hoc diutius corpuscula emanare solita et efflari terra, ex se atque umorem mittunt..."Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...uestigia sui, omni ope adiuuabat, quo maturius omnia emanarent. suspecti ut ministri facinoris Apelles maxime et Philocles erant..."Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...uera eo ipso quod celarentur sua sponte magis emanarent, timorque in exercitum incederet ne simul cum rege..."
