emanare
Dictionary entries
- Entry →emano, emanare, emanavi, emanatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
flow out; arise, emanate from, become known;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Examples
- L
Liber V
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...quod euocauit absumat: ob hoc diutius corpuscula emanare solita et efflari terra, ex se atque umorem mittunt..." - T
Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...uestigia sui, omni ope adiuuabat, quo maturius omnia emanarent. suspecti ut ministri facinoris Apelles maxime et Philocles erant..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...uera eo ipso quod celarentur sua sponte magis emanarent, timorque in exercitum incederet ne simul cum rege..."
