eiuratae
Dictionary entries
- Entry →ejuro, ejurare, eiuravi, eiuratus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
abjure; resign; reject on oath (of a judge); forswear, disown;
dat. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Examples

Liber Primus
Publius Papinius Statius from ACHILLEID
"...iras, si semel adverso radiavit lumine ferrum, eiurata fides domitorque inimicus, in illum prima fames, timidoque pudet servisse..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...praedae, infestius in Vbiis, quod gens Germanicae originis eiurata patria [Romanorum nomen] Agrippinenses vocarentur. caesae cohortes eorum..."
