eiuratae
Dictionary entries
- Entry →ejuro, ejurare, eiuravi, eiuratus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
abjure; resign; reject on oath (of a judge); forswear, disown;
dat. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Examples

Liber Primus
Publius Papinius Statius from ACHILLEID
"...iras, si semel adverso radiavit lumine ferrum, eiurata fides domitorque inimicus, in illum prima fames, timidoque pudet servisse..."- P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...praedae, infestius in Vbiis, quod gens Germanicae originis eiurata patria [Romanorum nomen] Agrippinenses vocarentur. caesae cohortes eorum..."
