ejuro, ejurare, eiuravi, eiuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

abjure; resign; reject on oath (of a judge); forswear, disown;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ejuroejuramus
2ejurasejuratis
3ejuratejurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentejurare
activeperfecteiuravisse
passivepresentejurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ejura
ejurate
future
PersonSingularPlural
2
ejurato
ejuratote
3
ejurato
ejuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ejurare
ejuramini
future
PersonSingularPlural
2
ejurator
—
3
ejurator
ejurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
eiuratus
eiurati
Gen.
eiurati
eiuratorum
Dat.
eiurato
—
Acc.
eiuratum
eiuratos
Voc.
eiurate
eiurati
Abl.
eiurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
eiurata
eiuratae
Gen.
eiuratae
eiuratarum
Dat.
eiuratae
—
Acc.
eiuratam
eiuratas
Voc.
eiurata
eiuratae
Abl.
eiurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
eiuratum
eiurata
Gen.
eiurati
eiuratorum
Dat.
eiurato
—
Acc.
eiuratum
eiurata
Voc.
eiuratum
eiurata
Abl.
eiurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ejurandus
—
Gen.
ejurandi
—
Dat.
ejurando
—
Acc.
ejurandum
—
Voc.
ejurande
—
Abl.
ejurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ejuranda
—
Gen.
ejurandae
—
Dat.
ejurandae
—
Acc.
ejurandam
—
Voc.
ejuranda
—
Abl.
ejuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ejurandum
—
Gen.
ejurandi
—
Dat.
ejurando
—
Acc.
ejurandum
—
Voc.
ejurandum
—
Abl.
ejurando
—

Supines

accusative: eiuratum; ablative: eiuratu

Examples

No examples found.