dissultate
Dictionary entries
- Entry →dissulto, dissultare, dissultavi, dissultatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fly or burst apart; bounce off;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Examples
Liber V
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat..."
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...ictum. dat sonitum tellus, nemorumque per auia densi dissultant nexus. 'at non mea uulnera,' clamat et trabe fraxinea..."Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...numquam tormento sic saxa fremunt nec fulmine tanti dissultant crepitus. volat atri turbinis instar exitium dirum hasta ferens..."Aeneid VIII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...inde repente impulit; impulsu quo maximus intonat aether, dissultant ripae refluitque exterritus amnis. at specus et Caci detecta..."
