displicuit
Dictionary entries
- Entry →displiceo, displicere, displicui, displicitus:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Lesser
displease;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
Pausanias
Cornelius Nepos
"...oportere, quo ii, qui ad supplicium essent dati, displicuit pluribus, et procul ab eo loco infoderunt, quo erat..."Satura VI
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...admisit? quaenam est hic culpa puellae, si tibi displicuit nasus tuus? altera laeuum extendit pectitque comas et uoluit..."Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...furtoque, nec ante illi culpa quam culpae fortuna displicuit. Id prava consuetudine evenit. Alioquin, ut scias subesse animis..."Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...eorum virtutes per se esse sumendas. An vero displicuit ea, quae tributa est animi virtutibus tanta praestantia..."Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...audiuntur, auctoritate suadendi magis quam iubendi potestate. Si displicuit sententia, fremitu aspernantur; sin placuit, frameas concutiunt. Honoratissimum adsensus..."