dispertiris
Dictionary entries
- Entry →dispertio, dispertire, dispertivi, dispertitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
divide (up); distribute; assign; separate into lots/groups;
sg. futperf. act. ind. 2ndsg. perf. act. subj. 2nd - Entry →dispertio, dispertire, dispertivi, dispertitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
divide (up); distribute; assign; separate into lots/groups;
sg. pres. pass. ind. 2nd - Entry →dispertior, dispertiri, dispertitus sum:
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
divide (up); distribute; assign; separate into lots/groups;
sg. pres. ind. 2nd - —
Syncopated perfect often drops the 'v' and contracts vowel
Examples
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...damni et quod fecisti flagiti populo viritim potuit dispertirier. idne tu mirare, si patrissat filius..."In Catilinam IV
Marcus Tullius Cicero from Catilinarian Orations
"...singularem poenam nefarii sceleris inventa sunt. Municipiis dispertiri iubet. Habere videtur ista res iniquitatem, si imperare velis, difficultatem..."de Bello Africo
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...cruciabiliter interfecti. Tirones autem iubet inter legiones dispertiri et Cominium cum Ticida in conspectum suum prohibet adduci..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...sunt, dilectus edicitur; consules belli administrationem inter se dispertiri iussi, alteri ut Volsci, alteri ut Aequi provincia esset..."
