disceptature
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
voc. sg. fut. act. part.
Examples
Liber XX
Aulus Gellius
"...celebriora. VII. "Manum conserere" ... Nam de qua re disceptatur in iure in re praesenti, sive ager sive quid..."Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...haec ei responderi uelim, si ex aequo disceptatur et non belli causa quaeritur.' ad ea Sulpicius 'fecit uerecunde..."Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...cladibus insignis imperator, stimularet? dum de prouinciis consulum disceptatur, praetores sortiti sunt: Cn. Domitio urbana iurisdictio, T. Iuuentio..."