disceptare
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Examples
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...iure apud se potius quam inter se armis disceptare. Erat in procuratione regni propter aetatem pueri nutricius eius..."Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...aequo in socium populumque , quid cuiusque esset, disceptarent; uel permitterent Carthaginiensibus, ut aduersus iniusta arma pio iustoque..."Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...omnia essent, uerbis potius de iis quae ambigerentur disceptarent quam Asiam Europamque ad funestum armarent bellum. Multitudo auida..."Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...illa onerarent suspicionibus et de iure uectigalium disceptarent legatos et ipse Romam mittit. auditi de Tyrio aduena primum..."Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...maiore post mortem eius principatu accepto. cum uerbis disceptare Scipio uellet ac sedare iras, negatum id ambo dicere..."Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...Romani visa est quam de foederum iure verbis disceptare, cum ante, tum maxime Sagunto excisa. Nam si verborum..."BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...unum convenerunt, ut inter se de cunctis negotiis disceptarent. Sed Hiempsal, qui minimus ex illis erat, natura ferox..."Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...turbarentur. deligit centurionem qui nuntiaret regibus ne armis disceptarent; statimque a Cotye dimissa sunt quae paraverat auxilia. Rhescuporis..."