disceptare
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Examples
- G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...iure apud se potius quam inter se armis disceptare. Erat in procuratione regni propter aetatem pueri nutricius eius..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...aequo in socium populumque , quid cuiusque esset, disceptarent; uel permitterent Carthaginiensibus, ut aduersus iniusta arma pio iustoque..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...omnia essent, uerbis potius de iis quae ambigerentur disceptarent quam Asiam Europamque ad funestum armarent bellum. Multitudo auida..." - T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...illa onerarent suspicionibus et de iure uectigalium disceptarent legatos et ipse Romam mittit. auditi de Tyrio aduena primum..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...maiore post mortem eius principatu accepto. cum uerbis disceptare Scipio uellet ac sedare iras, negatum id ambo dicere..." - T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...Romani visa est quam de foederum iure verbis disceptare, cum ante, tum maxime Sagunto excisa. Nam si verborum..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...unum convenerunt, ut inter se de cunctis negotiis disceptarent. Sed Hiempsal, qui minimus ex illis erat, natura ferox..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...turbarentur. deligit centurionem qui nuntiaret regibus ne armis disceptarent; statimque a Cotye dimissa sunt quae paraverat auxilia. Rhescuporis..."