disceptante
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...senatui faciendum esse ut consulem expectaret: ubi coram disceptantes consulem et praetorem audissent uerius de causa existimaturos esse..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...etiam in castris si habeatur, ipso exercitu disceptante, aequam arbitror videri posse. In qua si mihi ipsi nihil..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...immineant perfectis, re publica in tranquillum redacta, senatu disceptante agi, et iam nunc ita se parare Ap. Claudium..."