disceptandum
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
acc. sg. fut. pass. part.acc. sg. fut. pass. part.nom. sg. fut. pass. part.voc. sg. fut. pass. part.
Examples
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...primum ad senatum mittat denuntietque Carthaginiensibus, ut ad disceptandum ueniant. se alia, quae possent, Masinissae honoris causa..."Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...Caecilius M. Baebius Ti. Sempronius, qui ad disceptandum inter Philippum et Eumenem reges Thessalorumque ciuitates missi erant, legationem..."Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...adduxit, iussuque eius Elin concilio indicto Lacedaemonii ad disceptandum acciti. Magna ibi non disceptatio modo sed altercatio fuit..."Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...omni vi depulsuros esse. Cum Romanus legatus ad disceptandum eos ad communes socios atque amicos vocaret, 'quid perplexe..."