disceptandi
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
gen. sg. fut. pass. part.gen. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Examples
- G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...statuit, quoad sibi spes aliqua relinqueretur iure potius disceptandi quam belli gerendi. Contendit..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...criminibus iunxisset. itaque omni modo per patronos hospitesque disceptandi cum rege locum in senatu quaerebat. quod cum contigisset..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...questus est, non expectatum se ab senatu neque disceptandi cum praetore consuli potestatem factam, sed ita triumphum decresse..."