disceptandi
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
gen. sg. fut. pass. part.gen. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Examples
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...statuit, quoad sibi spes aliqua relinqueretur iure potius disceptandi quam belli gerendi. Contendit..."Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...criminibus iunxisset. itaque omni modo per patronos hospitesque disceptandi cum rege locum in senatu quaerebat. quod cum contigisset..."Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...questus est, non expectatum se ab senatu neque disceptandi cum praetore consuli potestatem factam, sed ita triumphum decresse..."