dimittens
Dictionary entries
- Entry →dimitto, dimittere, dimisi, dimissus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
send away/off; allow to go, let go/off; disband, discharge, dismiss (soldiers);; dissolve (assembly); part with; put away; divorce; pay off, settle (debt);; release, set free; allow to escape/slip away; shake off/scatter/shed;; discontinue, renounce, abandon/forsake, forgo, give up (activity); dispatch;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
- T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...glans in cursu, cum multa rigoris corpora dimittens ignem concepit in auris. Fit quoque ut ipsius plagae..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...vocans dicat "venite", aut si pluris a se dimittens ita loquatur: "abi" aut "discede". Nec non cum responsum..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...exspectaturum, Fuluius, ne id ipsum impedimentum incepto foret, dimittens praetorium tribunis militum ac praefectis socium imperauit uti duobus..." - P
Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...cuique adsistere, adloqui animus erat, retinens aut dimittens partem diei absumpsit, multoque adhuc coetu et cunctis intrepidum vultum..."
