dimittens
Dictionary entries
- Entry →dimitto, dimittere, dimisi, dimissus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
send away/off; allow to go, let go/off; disband, discharge, dismiss (soldiers);; dissolve (assembly); part with; put away; divorce; pay off, settle (debt);; release, set free; allow to escape/slip away; shake off/scatter/shed;; discontinue, renounce, abandon/forsake, forgo, give up (activity); dispatch;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...glans in cursu, cum multa rigoris corpora dimittens ignem concepit in auris. Fit quoque ut ipsius plagae..."Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...vocans dicat "venite", aut si pluris a se dimittens ita loquatur: "abi" aut "discede". Nec non cum responsum..."Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...exspectaturum, Fuluius, ne id ipsum impedimentum incepto foret, dimittens praetorium tribunis militum ac praefectis socium imperauit uti duobus..."Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...cuique adsistere, adloqui animus erat, retinens aut dimittens partem diei absumpsit, multoque adhuc coetu et cunctis intrepidum vultum..."
